ជំងឺភ្នែកឡើងបាយ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជាជំងឺភ្នែកឡើងបាយ និងជំងឺភ្នែកឡើងបាយ គឺជាបញ្ហាចក្ខុវិស័យពីរផ្សេងគ្នា ដែលទោះបីជាទាំងពីរអាចបណ្តាលឱ្យភ្នែកព្រិលក៏ដោយ ក៏វាមានភាពខុសគ្នាគួរឱ្យកត់សម្គាល់នៅក្នុងមូលហេតុ ការចែកចាយអាយុ រោគសញ្ញា និងវិធីសាស្ត្រកែតម្រូវរបស់វា។
ជំងឺភ្នែកឡើងបាយ (ជំងឺភ្នែកឡើងបាយ)
មូលហេតុ៖ ជំងឺភ្នែកឡើងបាយកើតឡើងជាចម្បងដោយសារតែប្រវែងអ័ក្សភ្នែកខ្លីពេក (គ្រាប់ភ្នែកខ្លី) ឬថាមពលចំណាំងបែររបស់ភ្នែកចុះខ្សោយ ដែលបណ្តាលឱ្យវត្ថុឆ្ងាយបង្កើតរូបភាពនៅពីក្រោយរីទីណា ជាជាងប៉ះដោយផ្ទាល់លើវា ។
ការចែកចាយអាយុ៖ ភ្នែកមើលមិនច្បាស់អាចកើតឡើងនៅគ្រប់វ័យ រួមទាំងកុមារ ក្មេងជំទង់ និងមនុស្សពេញវ័យ។
រោគសញ្ញា៖ វត្ថុទាំងជិត និងឆ្ងាយអាចមើលទៅមិនច្បាស់ ហើយអាចអមដោយភាពអស់កម្លាំងភ្នែក ឈឺក្បាល ឬភ្នែកមើលមិនច្បាស់។
វិធីសាស្ត្រកែតម្រូវ៖ ការកែតម្រូវជាធម្មតាពាក់ព័ន្ធនឹងការពាក់កែវភ្នែកប៉ោង ដើម្បីឱ្យពន្លឺផ្តោតបានត្រឹមត្រូវលើរីទីណា។
ជំងឺភ្នែកឡើងបាយ
មូលហេតុ៖ ជំងឺភ្នែកឡើងបាយកើតឡើងដោយសារតែភាពចាស់ជរា ដែលកែវភ្នែកបាត់បង់ភាពយឺតរបស់វាបន្តិចម្តងៗ ដែលបណ្តាលឱ្យសមត្ថភាពសម្របសម្រួលរបស់ភ្នែកក្នុងការផ្តោតអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់លើវត្ថុនៅក្បែរនោះថយចុះ។
ការចែកចាយអាយុ៖ ជំងឺភ្នែកឡើងបាយភាគច្រើនកើតឡើងចំពោះប្រជាជនវ័យកណ្តាល និងមនុស្សចាស់ ហើយស្ទើរតែគ្រប់គ្នាជួបប្រទះវានៅពេលពួកគេមានវ័យកាន់តែច្រើន។
រោគសញ្ញា៖ រោគសញ្ញាចម្បងគឺការមើលឃើញវត្ថុជិតៗមិនច្បាស់ ខណៈពេលដែលការមើលឃើញឆ្ងាយជាធម្មតាច្បាស់ ហើយអាចអមដោយភាពអស់កម្លាំងភ្នែក ហើមភ្នែក ឬរហែកភ្នែក។
វិធីសាស្ត្រកែតម្រូវ៖ ពាក់វ៉ែនតាអាន (ឬវ៉ែនតាពង្រីក) ឬវ៉ែនតាពហុប្រសព្វ ដូចជាកញ្ចក់ពហុប្រសព្វវឌ្ឍនភាព ដើម្បីជួយឱ្យភ្នែកផ្តោតអារម្មណ៍បានល្អប្រសើរលើវត្ថុនៅក្បែរ។
សរុបមក ការយល់ដឹងពីភាពខុសគ្នាទាំងនេះជួយយើងឱ្យស្គាល់បញ្ហាចក្ខុវិស័យទាំងពីរនេះកាន់តែច្បាស់ និងចាត់វិធានការសមស្របសម្រាប់ការបង្ការ និងកែតម្រូវ។
ពេលវេលាបង្ហោះ៖ ខែធ្នូ-០៥-២០២៤